Dramatik toplumsal tansiyon ‘Gece Vardiyası’, dramatik güldürü ‘Sesim Geliyor mu?’ gösterimde: Vakte karşı yarış

[hepsigundem]

Yönetmen-senarist Petra Volpe, dramatik toplumsal tansiyonu Gece Vardiyası’nda İsviçre’de yetersiz işçiye sahip bir hastanede çalışan özverili, hümanist, çalışkan hemşire Floria’nın olağanüstü öyküsünü anlatır. Ekonomik zorlukların bakım kalitesini düşürdüğü sıhhat siyasetlerinin sonuçlarını, işçi ve kaynak yetersizliklerinin hastaların, hemşirelerin sıhhatini ne kadar tehlikeye attığını da vurgular.

Sürekli iş yükü altında ezilen vicdanlı Floria yüksek performanslı bir atlet üzere çalışır, öfkeli hastalar, yaslı aileler ortasında koşturur, hemşirelik dışında yönetici, psikolog, danışman, santral görevlerini de üstlenir. Volpe, hemşire Madeline Calvelage’ın “Mesleğimiz Sorun Değil, Şartlar Sorun” isimli biyografik kitabından uyarladığı tansiyonun merkezine Floria’yı yerleştirip vardiyasını onun bakış açısıyla izleyiciye aktarır, kendimizi Floria’nın yerine koymamızı hedefler. Saatler ilerledikçe istekler artmaya başlar lakin en makus şartlarda bile Floria parlak bir umut ışığını simgeler.

EMPATİNİN BEDELİ

Daha evvel Beyaz Kurdele, Crown, Öğretmenler Odası sinemalarında izlediğimiz Leonie Benesch, Floria rolünde şefkat, tükenmişlik, vicdan azabı, güçlü gündelik ömür ortasında gidip gelen performansıyla çok başarılıdır. Görüntü yönetmeni Judith Kaufmann el kamerasıyla çektiği Floria’nın her hareketini, bakışını yakalayarak tansiyon hissini güçlendirir, izleyiciye de geçirir. Steadicam kamerayla çekilmiş kesintisiz uzun planlar belgesele yakın bir anlatımı içerir. Süratli tempo ve kurgu, incelikli müzik (Emilie Levienaise-Farrouch) hastanenin günlük rutinini gergin bir atmosfere dönüştürür.

Setteki 25 yıllık ağır bakım hemşiresi tüm gruba yardımcı oldu. Somut gerçekliği irdeleyen sinema gitgide insanlıktan uzaklaşan sıhhat sistemini eleştirerek sıhhat çalışanlarına hürmette bulunur. Floria’nın vardiya başında giydiği yeni spor ayakkabıları mesaisi sona erdiğinde kirlenirler, bu da güçlü bir metafordur. Rahatlama, çözülme anlarında hemşireler kara mizahları sayesinde zorlukların üstesinden gelirler.

TEK KİŞİLİK TERAPİ

Oyuncu-yönetmen-senarist-yapımcı Bradley Cooper, Bir Yıldız Doğuyor, Maestro sinemalarıyla müzik sanatına yöneldi, Sesim Geliyor mu? ile tek kişilik güldürüyü, stand-up şov sanatını seçti. Gerçek bir olaydan, eski İngiliz futbolcu John Bishop’un hayatından esinlenen Cooper, evlilik, ebeveynlik, aile, kimlik arayışı, özveri, memnunluk, aşk, ikinci baht, düş kırıklığını dram, güldürü, İngiliz üslubu mizahı katarak betimler.

Yirmi yıllık evliliğin akabinde finans kesiminde çalışan Alex ile eski yıldız voleybolcu Tess artık neden birlikte olduklarını sorgularlar. Orta yaş krizine giren Alex tek kişilik doğaçlama gösteri yapmaya başlar, Tess ailesi için yaptığı fedakârlıkları düşünür. Alex’e stand-up terapi üzere gelir, dehşetleriyle yüzleşir. Başta Laura Dern, Will Arnett olmak üzere tüm oyuncular Bradley Cooper, Andra Day, Christine Ebersole, Ciaran Hinds çok başarılıdırlar.

Matthew Libatique’in özgür kamera kullanımı, yakın planları sinemaya doğallık katar. Ailelerin süratle parçalandığı, iletişimsizliğin, bencilliğin arttığı çağımıza Bradley Cooper’ın bildirisi sevgi ve empatidir.



Cumhuriyet

The post Dramatik toplumsal tansiyon ‘Gece Vardiyası’, dramatik güldürü ‘Sesim Geliyor mu?’ gösterimde: Vakte karşı yarış first appeared on HepsiGündem.COM " Gündem,Güncel Haberler Burada ".

Okumaya devam et...