İlayda Alişan: ‘Yaşadıklarım beni çok olgunlaştırdı’

[hepsigundem]

Çok genç yaşta başladığı kariyerinde insanların gözü önünde büyüdü. Yeteneğinin yanı sıra enerjisi, kıpır kıpır hali ve güler yüzü sevildi. O ne kadar başrollere terfi etmiş olsa da çok egosu yok. Mesleğinden de, ilişkisinden de bahsederken gözleri parlıyor ve başlıyor anlatmaya…

◊ ‘Güneşin Oğlu’ ilk tiyatro oyunun. Teklif sana nasıl geldi? Tiyatro sahnesi ürküttü mü?

Bir oyuncu olarak elbette yıllardır hayalim olan bir şeydi. Fakat çok korkuyordum. Çünkü kendimle alakalı özgüvensiz bir taraftan bakıyordum, okullu değilim ve tiyatro sahnesi benim haddime değil gibi düşünüyordum. Daha önce gelen oyun teklifleri olmuştu fakat “Ben hazır değilim” diyerek geri çevirmiştim. Ama ‘Güneşin Oğlu’nun öyle bir metni vardı ki, çok dinamik, çok güçlü. Kadrosu, yönetmeni, sahnesi, Zorlu PSM’de olması benim için inanılmaz bir avantajdı ve buna hazır olmama gibi bir lüksüm yokmuş gibi hissettim.

◊ İlk sahneye çıktığında ne hissettin? Korktun mu?

Çok garipti. Oyun başlamadan önce perde arkasından seyircilerin konuşmalarını duyuyorsun… “Şu an bütün laflarımı unuttum” dedim. O heyecanla çok korktum. Ama sahneye çıkınca değişti.

◊ “Sahne tozunu bir kere alınca bırakamazsın” derler…

Öyle bir şey kesinlikle varmış. Fakat bunu alkışı alana kadar hissettiğimi söyleyemem. Provalar çok yoğun geçti. Bazen “Yapamıyorum, burası benim alanım değil” dediğim oldu. Kendi sınırlarımı çok zorladım. Çünkü kameraya çok alışmışım. Tiyatro demek her şeyi daha geniş, büyük ve görünür yapmak demek. Ama o alkışı almak gerçekten bambaşka bir hismiş.

◊ Seni oyunda nasıl bir karakterde izliyoruz?

‘Güneşin Oğlu’ 2008’de Onur Ünlü’nün yönettiği bir film. Biraz gerçekdışı bir hikâye. Bir Güneş tutulması oluyor. Fikri Bey emekli edebiyat öğretmeni, Güneş’e bakarken ruhu çekiliyor ve başka bir bedene giriyor. Oradan başka bedene… Bunun sebebini bulmaya çalıştığımız bir hikâye izliyoruz. Ben Şule karakterini canlandırıyorum. Filmdeki karakterden biraz daha farklı, daha dışadönük, daha cilveli. Biraz da kendi çıkarları için böyle. Oyunun sonunda onun da zayıf karnını, sebebini, haklı yerlerini anlıyoruz.

◊ Oyunda ölüm teması da var. Ölümle senin ilişkin nasıl?

Ölüm benim için çok korku dolu bir şey değil. Hayatın gerçeklerini kabul etmiş ve ölümle çok küçük yaşta tanışmış biri olduğum için doğmak gibi ölmek de var gözüyle bakıyorum.

◊ Karakterin evli bir adama âşık. Ve adam karısını yok etmek istiyor, plan yapıyorlar. Sen âşıkken ne kadar ileriye gidersin?

Bundan 4-5 yıl önce sorsan her şeyi yaparım diyebilirdim. Ama artık yok. Böyle şeylerin hayatta karşılıksız olmadığını düşünüyorum. Yani bana bunu yapmam için bir sebep veriyorsa her şeyi yapabilirim, karşılığı yoksa kendime olan saygımı geri plana atacağım şeyler yapmam.

◊ Onur Ünlü’yle çalışmak nasıl bir deneyimdi?

Onur Hoca inanılmaz biri. Çok sevdim, çok zeki. Enerjimiz, espri anlayışımız çok tuttu. Her seferinde bana sarılıp teşekkür etti, Onur Ünlü gibi birinden bu teşekkürü duymak çok önemli. Ben asıl ona beni buna layık gördüğü için teşekkür ederim.

‘ABLAMLA EVİN SORUMLULUĞUNU KÜÇÜK YAŞTA ALDIK’

◊ “Ölüm duygusunu yaşadım” dedin. 9 yaşında anneni kaybetmişsin, ondan bahsettin sanırım…

Evet.

◊ O dönem neler yaşadın?

Çok zor zamanlardı. Şimdi daha mantıklı bir yerden dönüp o küçük kız çocuğuna bakabiliyorum. Ama o dönem ailem bana terapi desteği aldırdı çünkü bu durumu reddettim. Bir savunma mekanizması oluşturdum. O kayıptan sonra “Anne” bile demedim. Kendimle savaştığım zamanlarım oldu. Ama ailem bana çok destekti. Babam özellikle… Bütün kayıplarıma rağmen şu hayatta bir daha dünyaya gelsem yine o babanın evladı olmak, yine o aileye doğmak isterim. Çünkü her çocuk bu kadar şanssız olup bu kadar da şanslı olamayabiliyor.

◊ Sonra hayatına etkileri neler oldu?

Çocukluğumu çok yaşayamadım. Erken büyümek zorunda kaldım. Hasta bir ebeveynin olduğu bir evde büyümek bir çocuğu çok garip etkiliyor. Şu an da mesela hastalıklara karşı daha tetikte oluyorum. Ablamla evin sorumluluğunu küçük yaşta aldık. “Küçük annem” derim ona. 18 yaşında bana annelik yaptı. Tabii bu yaşadıklarım beni çok olgunlaştırdı.

◊ Annen seni hiç ekranda izledi mi?

Beni ajansa yazdıran annemdi. Babam gazeteciydi, yıllarca Hürriyet gazetesinde çalıştı, magazin servisinde. Babamın bir arkadaşının ajansına beni 3 yaşında götürmüşler. Annem beni reklam çekimlerine götürürdü. Fakat televizyonda hiçbir dizimi göremedi. Ama kesinlikle beni izlediğini düşünüyorum.

‘BEN DERSE GİDERKEN ÇÖPLERİNİ ÜSTÜME ATARLARDI’

◊ Herkesin gözü önünde büyüdün. Ve artık 30 yaşına girmek üzeresin. Sende neler değişti?

Of, çok şey değişti. Her gün kendimi biraz daha büyümüş hissediyorum. Düşüncelerim, insanlığa bakış açım değişti, bu böyle olduğu zaman beklentilerin de değişiyor.

◊ “Okulda bana çöp atarlardı” diye bir lafının başlık olduğunu gördüm. Doğru mu?

Lisede okulumu değiştirmek mecburiyetinde kaldım. İlk dizimi çekiyordum. “Yeni bir kız geldi ve oyuncu” diye konuşulmaya başladı. Çikolata yiyip ben merdivenlerden çıkıp derse giderken, çöplerini üstüme atarlardı.

◊ Kıskançlıktan mı?

Bilmiyorum artık sebebini.

◊ Erken yaşta tanınmak başka neleri etkiledi?

Hep kontrollü oldum, gençlik hatalarını yaparak pervasızca büyüyemedim. Hep çalıştım. Aileme vakit ayıramadım. Ama kazançları hayatıma daha çok olmuştur.

◊ Şöhreti sevdin mi?

Ben hiç şöhretim gibi bakamıyorum. Onu giyinemiyorum. Bir gün sette bir arkadaşım “Sen ***** mısın ya” dedi. Çünkü çok hayır diyemeyen biriyim. Sanırım “Ünlü oldu, havalandı” gibi algılardan hep korktum.

‘VALLAHİ HİÇ ESTETİĞİM YOK’

◊ Sosyal medyada linç kültürüne sen de maruz kaldın mı?

Geçen yıl oldu. Dizideki bir sahneden dolayı, o sahneyi nasıl oynadığımla alakalı linçlendim. Bir anda çığ gibi büyümesi beni çok korkuttu, panik atak geçirdim. 15 yıldır verdiğim emek çöp mü oluyor diye düşündüm. İnsanlar sözlerinin sende nasıl bir tahribat yaratacağını düşünmüyor ve pervasızca yorumlar yapıyor.

◊ Alışabildin mi bu duruma?

O zaman çok ağladım. Şimdi olsa meseleyi başka sırtlanırım.

◊ Sen kendi adını Google’lar mısın?

Google mı kaldı, ChatGPT diye bir şey var. Tabii arattığım oldu.

◊ Sence en haksız yorum neydi şimdiye kadar?

Çok estetikli olduğumu düşünüyorlar. Vallahi hiç estetiğim yok. Botoksum var, arada bir yaptırıyorum. 2019’da bir kere dudak dolgusu yaptırmıştım. Sonra erittim.

‘EN ETKİLENDİĞİM ŞEY, ÇOK KOMİK BİRİ OLMASIYDI’

◊ Oğulcan Engin’le 2,5 senedir birliktesiniz. Nasıl tanıştınız?

Zaten birbirimizi tanıyorduk. Çok ortak arkadaşımız vardı. Bir arkadaşımızın mekânında muhabbet ettik. Sonrasında da olaylar gelişti.

◊ Neydi seni çarpan?

Ben Oğulcan’a karşı daha önyargılı bakıyordum. Nedenini bilmiyorum, belki tanımıyordum, belki de zaten bugün olduğum kişiden daha önyargılı biriydim. Onları o kadar güzel yıktı ki beni çok şaşırttı. Bu şaşırma halini sevdim. Çok iyi anlaştım. Kafa yapımız inanılmaz uydu. Sohbet edebildiğim birisi oldu ve bu çok zor denk geliyor. Ama ilk başlarda en etkilendiğim şey çok komik biri olmasıydı, çok esprili, ona çok gülüyordum. Bence bir kadın âşık olacağı adamda önce zekâsına ve espri kabiliyetine tutuluyor.

◊ Şimdi müstakbel kayınvaliden Seda Sayan diyebiliriz. Onun programına da konuk oldun. Nasıl anlaşıyorsunuz?

Oğulcan’dan önce de ben Seda Sayan hayranıydım. Onun repliklerini ezbere bilirdim. Buzdolabımda onun magnetleri falan vardı. Ama şu anda benim için onun Seda Sayan olması bir yana, o benim için sevgilimin annesi. O yüzden her anlamda çok özel.

◊ Aşk seni nasıl biri yapıyor?

Çok daha neşeli, kıpır kıpır oluyorum. Hani Oğulcan’la röportaj yaptığımız bir videomuz var, tam olarak o kız oluyorum. Gerçekten bende aşkın etkisi, o kalp çarpıntısı.

◊ 2,5 yıl olmuş, hâlâ öyle çarpıyor mu?

Önemli değil ki. 10 sene de olsa fark etmez, birinin seni heyecanlandırıyor olması başka bir şey.


Hürriyet

The post İlayda Alişan: ‘Yaşadıklarım beni çok olgunlaştırdı’ first appeared on HepsiGündem.COM " Gündem,Güncel Haberler Burada ".

Okumaya devam et...