Gazetemizin müellifi Onat Kutlar’ı anıyoruz: Hasretiyle çoğalıyoruz

[hepsigundem]

Türkiye, ayrılıkçı terör örgütü PKK ve şeriatçı terör örgütü İslami Büyük Doğu Akıncılar Cephesi’nin (İBDA-C) terör gölgesi altında 1995 yılına girmeye hazırlanıyordu. Arkeolog Yasemin Cebenoyan 37’nci yaşına basmış, bir arkadaşının armağanını almak için; gazetemizin muharriri, Türk Sinematek Derneği’nin kurucusu, öykücü, şair, denemeci ve senarist Onat Kutlar da eşi Filiz Kutlar ile evlilik yıldönümlerini kutlamak için Taksim’deki The Marmara Oteli’nin girişindeki Opera Pastanesi’nde bulunuyordu.

30 Aralık 1994 Cuma akşamı saat 18.45’te, evvel Taksim’i sonra tüm Türkiye’yi sarsan bir patlama oldu. Pastanenin boş bir masasına bırakılan el imali patlayıcı, Opera Pastanesi’nin cam ve mermer cephelerini büsbütün yıktı, yandaki otel lobisinin vitrinlerini de kırdı, daha acısı kırdı. Cebenoyan olay yerinde ömrünü yitirdi. Kutlar ise ağır iç kanama nedeniyle kaldırıldığı hastanede 11 Ocak 1995’te ömrünü yitirdi.

KUTUPYILDIZI

Sinema bir şenlikti Kutlar için. 1965’te Türk Sinematek Derneği’ni ve Yeni Sinema mecmuasını kurarak Türk sinemasında yeni bir sayfa açtı Kutlar. Yurtiçi ve yurtdışından birçok mükafatla dönen “Yusuf ile Kenan”, “Hazal” ve “Hakkâri’de Bir Mevsim” isimli sinemaların senaryolarını yazdı. 1985’te Berlin Sinema Festivali’nde heyet üyeliği yaptı. İstanbul Sinema Festivali’nin kurucuları ortasında yer aldı. Kutlar, Türk Dil Kurumu Hikaye Ödülü’nü kazanan “İshak” isimli kitabıyla Türk hikayesinde de farklı bir pencere açtı. O, kültür sanat dünyamızın kutupyıldızlarından biriydi.

‘TERÖR İÇİNDE’

Baharın isyanını haykırırdı Kutlar, barışın ve kardeşliğin türküsünü söylerdi yüksek sesle, aşkın ve hengamenin birleştiği noktadan bakardı yaşama. Gazetemizdeki köşesi “Gündemdeki Konu”nun 28 Ağustos’taki yazısında bahis, terördü. “Herkesin kaybettiği tek oyun” başlıklı yazıda Andre Chenier’nin vefatıyla ilgili niyetlerini lisana getirmişti. O yazısında şöyle diyordu Kutlar:

“‘Terör’ün manası ve kapsamı, onu kullanana nazaran değişmez. Giyotinin bıçağı, kutsal hükümdarı, vatansever ve bozulmaz Robespierre’i, hayalci ozan Chenier’yi, serseri Sans-Culottelardan birini ya da hain İsviçreliyi tıpkı umursamazlıkla keser.

Tıpkı Güneydoğu Anadolu’da şiddetin gencecik askerleri, küçük çocukları ve Kürt gençlerini tıpkı umursamazlıkla yok ettiği üzere.

Hiçbir şiddette kazanan yoktur.

Herkesin birden kaybettiği tek oyundur terör. Müthiş bir oyundur.

Andre Chenier’nin öldürülmesi ile ilgili söylenceler vardır. Bunlardan birine nazaran ünlü şair başını demirin aralığına koymadan evvel bağırmış:

“Bu başta bir şeyler vardı!..”

Evet. Her öldürülenle bir cihan yok edilir.

Hiçbir kutsal gaye, hiçbir ideoloji, hiçbir “hak”, hiçbir öfke, hiçbir yetki doğrulamaz öldürmeyi.

Kralın ve soyluların gaddar köpekleri kadar halkın temsilcileri, dağılar da düşünmelidirler bunu.

Günlerdir çıkıp İstanbul’un sessiz ve eski sokaklarında dolaşmak istiyorum.

Hava ağır ağır serinliyor. Eylül geliyor. Düzgün güz günleri. Barış.

Ama çıkamıyorum. Nereye yürüsem ayağıma kan bulaşıyor.

Terör içindeyim.”

Kutlar, terör içinde ömrünü yitirdi.

Onu hasretle ve sevgiyle anıyor, anıları, yapıtları ve gayreti önünde hürmetle eğiliyoruz.



Cumhuriyet

The post Gazetemizin müellifi Onat Kutlar’ı anıyoruz: Hasretiyle çoğalıyoruz first appeared on HepsiGündem.COM " Gündem,Güncel Haberler Burada ".

Okumaya devam et...