H
hepsigundem
Guest
Yaşam döngüsü… Bakın uzmanlar nasıl açıklıyor bu döngüyü: Aile hayat döngüsünün evreleri Carter ve Mc Goldrick (1989) tarafından beşe ayrılmıştı. Bağımsızlık evresi, eş seçimi ve evlilik, ebeveynlik: çocuğun bebekliğinden adölesanlığına (çocukluktan erişkinliğe geçiş süreci) kadar olan periyot, yetişkin çocuklara sahip aile evresi, emeklilik ve yaşlılık evresi…
Çocukken babamıza baktığımızda ne kadar büyük gelirdi gözümüze. Üst yanlışsız bakardık ve bir çınar ağacı kadar uzun görünürdü. Sonra yaklaştıkça uzunluğuna, derler ya sırtını yasla koca bir dağa. Baban sen büyüdükçe küçülür. Sen çocuktun sonra baban yaşlandı ve o oldu çocuk. “Baba” isimli oyunda tam olarak bunu anlatıyor bize. Baba ne demek diye sorsanız on şahsa herkes tıpkı karşılığı veremez büyük ihtimalle. Biri merhamet derken başkası dehşet diyebilir.
Demans hastalığıyla gayret eden bir babanın ömrünü mercek altına alan “Baba” daha evvel yurtdışında da tekraren sahnelendi. Anthony Hopkins’in başrolünde oynadığı “Baba” beyazperdede çok ses getirdi. Şimdilerde ise Oyun Atölyesi tarafından sahnelenen Florian Zeller’in yazdığı, Muharrem Özcan’ın yönettiği “Baba” isimli oyunda başrolü Haluk Bilginer oynuyor.
LABİRENT!
Zihnin labirentleri, vakit, yer ve insanların karışması… Biz seyirciler bu labirentin içinde seyrediyoruz oyunu. Roller değişiyor ve karakterler birbirlerinin yerine geçiyor, koltuk, tablo, masa, örtüler vazo yer değiştiriyor, diyaloglar tekrarlanıyor. Vaktin gel gitlerini, sahnede zihnin karışmasını vaktin ilerlemesi ve birbirine girmesini bu değişimlerle görüyoruz.
Bir vakitler gururlu bir yaşlı adam olan André, zihinsel gerilemenin birinci belirtilerini göstermeye başlar. Oyunun geçtiği dairesinde onu himayesine alan kızı Anne, sırf ona yardım etmek ve onu korumak ister lakin hastalığı ilerler. Sahne genişler, evvel masa ve sandalye çıkar sahneden, sonra ortada duran sehpa, duvarda asılı tablo yok olur. Yer büyümeye başlar ve boşluğun ortasında bir yatak ve bir şifonyer kalır. Şifonyerin çekmecesinde ise birkaç fotoğraf, gönderilen kartpostallar ve saat. Fakat saat değerli. Bilmeli insan vakti. Zihnin çekmecesinde pekala ne biriktir insan, bol ölçüde anı.
GERÇEK İLE HAYAL…
Peki vaktin akışı giderek çözülürken hafızanın ince çizgileri silikleşirse; tanıdık yüzler yabancılaşır, bildik olanın hudutları kaybolursa? İşte tahminen de hatırlayamamak, kim olduğunu bile bilmemek daha mı uygundur? Gerçek ile hayal, dün ile bugün, baba-kız ortasındaki bağın içinde eriyip birbirine karışırsa…
“Baba”, hatırlamanın ve unutmanın ortasında salınan bu seyahate ait bir tecrübe sunarak vaktin karşısında insan olmanın manasını tekrar düşündürüyor bizlere. Perde kapanıyor seyirciler ayakta büyük büyük alkışlıyor, şöyle geriye hakikat dönüp bakıyorum, yaş almış yüzlerin gözleri ıslak… “Baba” bize tahminen de yarını bugünden anlatıyor.
Oyunda Hasret Zeynep Dinî, Faruk Barman, Ezgi Coşkun, Mine Işık Şen, Ufuk Tevge rol alıyor.
Cumhuriyet
The post ‘Baba’ isimli oyunda başrolde Haluk Bilginer var: İnsan zihninde ne biriktirir? first appeared on HepsiGündem.COM " Gündem,Güncel Haberler Burada ".
Okumaya devam et...